Wat een dag…5 mei bevrijdingsdag 2005. Een dag om nooit meer te vergeten en waar nog lang en vaak over gesproken zal worden. De dag met veel reizen, veel wind, en een dag die opnieuw bewees hoe snel de tijd gaat als je aan het kiten bent. Maar laten we vanaf het begin beginnen.
Om half 7 ging de wekker, klaar wakker was ik en sprong met veel lawaai onder de douche. Nadat ik mijn spullen had gepakt en mijn brood had gesmeerd werd ik opgehaald. Na twee uur rijden kwam we aan op Lauwersoog. Vol trots vult Arien zijn steekwagen vol met kitespul (2 boardjes en drie kites), de rest draagt z`n spullen…
Om 9.30 vertrok de boot richting Schiermonnikoog. Waar wij vorige keer met de kite ongeveer 10 minuten over deden was de boot drie kwartier onderweg. Eenmaal op het eiland aangekomen stond de taxi klaar welke ons naar het strand bracht.
We hadden een top dag, wind en golven waren er genoeg. Ook de zeehonden aanschouwde onze trucs en speedruns over het water. Nadat we uitgeput met 110 KM in de benen en slechts één pauze op de kant kwamen, kwamen we er tot onze grote schrik achter dat het al 10 voor 6 was en de laatste boot om half 7 terug ging! Overhaast pakten we onze spullen en belde de taxi. Maar het was al te laat, de taxi kon ons niet meer ophalen. En dus misten we de laatste boot terug en zo zaten we op bevrijdingsdag vast om Schiermonnikoog.
Om toch thuis te kunnen slapen was er maar één mogelijkheid, zelf terug varen naar het vaste land. Om dit te kunnen doen moest Arien noodgedwongen zijn steekwagen met daarop de niet belangrijke zaken laten staan bij een restaurant. De taxi bracht ons vervolgens naar de jachthaven waar we opnieuw onze kites op pompten en onze natte pakken weer aantrokken. We propten onze kleren in vuilniszakken die we hadden gekregen van de taxichauffeur en de restauranteigenaar en bonden onze rug vol met kites, boardjes en kleren.
De terugtocht was loodzwaar, met een tas van enkele kilos op je rug kiten valt zwaar tegen en zorgt ervoor dat hoogte houden al helemaal niet makkelijk is. Tot overmaat van ramp nam de wind gedurende de terugweg ook nog af en draaide de wind ook enigszins. Gelukkig kwam iedereen uiteindelijk uitgeput en al dan niet zwemmend aan op Lauweroog.
“Lang leve de vrijheid”
Sander Beck
De logs zijn te vinden bij 'GPS-logs' |