Windstilte speelt vliegerfestival in Emmen parten

EMMEN - Het 17de Internationale Vliegerfeest in Emmen maakte zaterdagmiddag een valse start. Honderden veelkleurige vliegers hadden om één uur de lucht in moeten gaan. De lucht boven de Grote Rietplas bleef echter angstvallig leeg, want waaien, dat deed het niet. De meeste vliegers bleven aan de grond.

Van heinde en verre zijn ze zaterdag naar de Grote Rietplas in Emmen gekomen: fanatieke vliegeraars van alle leeftijden, uit binnen- en buitenland. Maar van vliegeren komt voor velen maar weinig terecht. Het wachten is op een wind die maar niet waaien wil. Een enkeling steekt af en toe tevergeefs een natte vinger in de lucht.

De openingshandeling van het tweedaagse festival, het oplaten van een vlieger door wethouder Harm Brummel, voorspelt al weinig goeds. De vlieger komt voorzichtig los van de grond, blijft even zweven, en dwarrelt dan doelloos naar beneden. Het wel heel zwakke briesje boven de Rietplas is zelfs niet krachtig genoeg om het water in beroering te brengen. Laat staan dat in het in staat is de grote en zware vliegers, zoals een enorme Chinese draak en een twintig meter lange orka te dragen. Een aantal vliegeraars laat zich zaterdagmiddag echter niet uit het veld slaan. Er staat weliswaar niet genoeg wind voor de grote, zware vliegers, menigeen heeft één of meer kleine, superlichte vliegers met zich meegebracht.

Zoals bijvoorbeeld Jo Maurer (41), die helemaal uit het zuiden van Duitsland naar Emmen gereisd is om hier te kunnen vliegeren. Zijn kleine, blauwe zwaluwvlieger zweeft op een paar meter hoogte boven de Grote Rietplas. Op de grond naast Maurer ligt een grote, ingewikkeld uitziende vlieger. "Helemaal zelf ontworpen, vertelt de Duitser trots.

Hij heeft heel wat arbeid in de driedimensionale constructie gestoken, Maurer: "Ik heb er minstens 80 uur aan gewerkt." Hij had graag zijn vliegkunsten vertoond aan het Emmer publiek. "Maar niet vandaag", verzucht hij. "De vlieger heeft minstens windkracht drie nodig om in de lucht te blijven. Dat halen we vandaag bij lange na niet."

Een paar meter verderop kiest een spectaculaire vlieger van het Holland Kite Team met pijn en moeite het luchtruim. De immens grote, zwarte kat - het gevaarte heeft meer weg van een luchtballon dan van een vlieger - klimt enkele meters hoog, kantelt en slaat tegen grond. "Dit wordt helemaal niks vandaag", moppert een van de teamleden, terwijl hij het vliegertouw probeert te ontwarren.

Als tegen drie uur 's middags de wind wat aan lijkt te trekken, komen de vele, tot dan toe wat lummelende vliegeraars, razendsnel in actie. De lucht in met die vliegers! Eindelijk is het showtime. Even na drieën zweven boven het festivalterrein tientallen vliegers met even zoveel verschillende formaten. Vliegers in de vorm van een vlinder, een uil of een duif. Een zwarte vleermuis-vlieger scheert over de hoofden van het publiek.

Fanatiek vliegeraar John Verheij (76) uit Maarssen laat wel een heel bijzondere vlieger op: tweehonderd achter elkaar geknoopte vliegers; een langgerekt lint met een lengte van maar liefst driehonderd meter. Het laatste vliegertje aan het lint zweeft zo hoog dat deze met het blote oog nauwelijks waarneembaar is. Ook Verheijs vlieger is er één van eigen fabrikaat. De gepensioneerde luchtmachtman gebruikte 'veel touw, veel folie en veel, heel veel plakband' voor het gevaarte.

Het is zaterdagmiddag echter snel uit met de pret. Het duurt nog geen uur vooraleer de eerste regendruppels naar beneden komen. "Geen wind, wel regen. Mooi is dat", moppert een vliegeraar. Vader Henk Neels (49) en zoon Richie (13) houden het ook voor gezien. Ze halen hun vlieger, een zeven vierkante meter grote tijgerkop, naar beneden.

"We nokken af, voor vandaag tenminste." Maar net als zoveel vliegeraars geven ze de moed niet op, want volgens de weersverwachting ' blijft het zondag droog en gaat het écht waaien'. Dát is vliegerweer waarop de twee Zeeuwen met smart zitten te wachten.

BRON: Dagblad van het noorden.